Bane Literary Society
انجمن ادبی
بانه
سهرهتا
چیرۆک
شێعر
وتار
ههواڵ
وتووێژ
کتێب
فستیڤاڵ
دراوسێکان
همه
روزِي در عشق
مرگ حل
خواهيم شد:
سر
به بالين آن
كرسي گلي
دانشگاه
كه
مدتهاست
انتظار
مسافر مرگ
خود را مي كشد
دختركي
در
سوگ لاينفك
پوچي استاده
است
هي
آه مي كشدو آه
مي كشدو آه
ابر
باراني بر
فراز سرم
درست نخواهد
شد
كه
گونه هايم را
در هنگامه
نشتن غبار
نوازش
دهد
مني
ديگر نخواهد
بود
آن
وقت كه ابر
باريدن مي
گيرد
بينداز
جايت را
پهلوي
بي جاني من
و
هستي را
نظاره كن
كه
ستاره اي در
آن نخواهيد
يافت
هر
روز قدمهايم
را روي پله ها
جا مي زارم
و
گرد آورنده
اين جملات بي
رمق
آنها
را يواشكي
جمع مي كند
و
در كيف
زنانگيم جا
مي دهد
دستها
و انگشتانم
سنگيني مي
كنند
روي
پله ها
جامانده ام
در
كيف جا نمي
گيرم
پسرك
نيز با خود و
قدمهايش
با
آخرين
رمقهايش
شناسنامه
مرگ را
در
كيفم جا
گذاشت
كريم
قادرپور
8/5/2007-
|
خانه
کارگاه
داستان
شعر
مقاله
گزارش
گفتگو
کتاب
فستیوال
پیوندها